Kotwy gruntowe SAS

Kotwy prętowe

Kotwy gruntowe w myśl normy EN 1537 składają się z głowicy, swobodnego odcinka cięgna i buławy kotwy, która jest zespolona z gruntem przez iniekcję. Żaden z systemów zabezpieczeń antykorozyjnych nie powinien zakłócać przemieszczania się w otworze swobodnego odcinka cięgna. Stosuje się je do zabezpieczeń stateczności ścian wykopów i stromych zboczy, zapewnienia stateczności zapór betonowych i fundamentów oraz zabezpieczenia przed siłami wyporu. Właściwie wśród nielinowych kotew gruntowych pręty SAS nie mają sobie równych. Próby zastąpienia ich  systemem samowiercącym w którym nie da się uzyskać podstawowego elementu konstrukcji, czyli swobodnej długości cięgna (bez którego nie da się wprowadzić siły sprężającej) mija się z celem. Podobnie jak w mikropalach, także w kotwach gruntowych SAS możliwe jest zastosowanie najlepszego zabezpieczenia antykorozyjnego typu DCP. Kotwy gruntowe SAS wykorzystują również technologię  iniekcji wieloetapowej a iniekcja wtórna poprzez specjalne rurki  precyzyjnie umiejscawia buławę kotwy jednocześnie zwiększając jej nośność.

Kotwa gruntowa SCP i DCP

Kotwy linowe

Kotwy linowe zawierają wiele splotów,  najczęściej z 7 drutów o średnicy od 5 do 7 mm, w części swobodnej osłoniętych elastyczną rurką polietylenową. Druty są gładkie, ciągnione na zimno. Średnica splotu z 7 lin o średnicy 5,05 mm wynosi 15,2 mm a dla średnicy 5,20 mm wynosi 15,7 mm. W odróżnieniu od kotew prętowych dużą zaletą kotew linowych jest ich elastyczność, nie wymagają one transportu o długości danej kotwy ponieważ można je zwinąć jak zwykłą stalową linę. Kolejną zaleta kotew linowych jest ich nieograniczona nośność  gdyż można w danej kotwie umieścić dowolną ilość splotów (ograniczenie stanowi jedynie nośność buławy iniekcyjnej). Dodatkowo cięgna kotew linowych mają praktycznie nieograniczoną długość gdyż zwoje z których się je wytwarza mają długość około 3000 m.

Kotwa linowa